ورود اعضاء

   

پسورد خود را فراموش کرده اید؟

به سایت مهندسی ذهن RJ خوش آمدید

مهندسی ذهن RJ

ملکوت معنا ماده - بابک نعمتی

تاریخ درج: سه‌شنبه ، 21 مرداد ، 1393


بابک نعمتی 1393/5/7

در سحرگاه آخرین روز ماه مبارک رمضان 1435 هجری قمری مصادف با 6 مرداد 1393 هجری شمسی و پس از یک ماه بندگی و عبادت خداوند متعال می خواهم به آنچه که در این یک ماه به عنوان بخشی از پژوهش مهندسی ذهن آر جی توانستم به آن برسم در قالب یک تئوری بیان نمایم شاید که مورد توجه مخاطبان مهندسی ذهن آر جی قرار بگیرد.
علی (ع) امام ما شیعیان که ماه رمضان و مخصوصا شب های قدر را به نام ایشان می شناسیم در مورد حقیقت و به خصوص حق چنین می فرماید:
 قَدْ وَضَحَتْ مَحَجَّةُ الْحَقِّ لِطُلَّابِهَا : واضح و روشن است شاه‌راه حق از براى جویندگان آن؛ یعنى اگر کسى در جست‌وجوی حق باشد، حقیقت برایش روشن است، و برایش ظاهر مى‌‏شود به گونه‌ای که تردید و شبهه‌ای برایش باقی نمی‌ماند، و کسى که راه حق را نیابد البته خواهان و جویاى او نبوده است.
با عنایت به این کلام مولایم علی چنین میپندارم که زمین را باید جغرافیای خاکی زمان دانست؛ وزمان را کاخ تدبیر آدمی برای مدیریت سرنوشت بشردر این جغرافیای خاکی پنداشت. در نگاه نگارنده انسان و جهان هستی واقعیتی هستند که با زمان زمینی عینیت پیدا می کنند و اگر زمان را با دو صفت ازلی و ابدی معرفی نماییم، جهان مادی و به خصوص انسان واقعیتی خواهند بود که در گستره زمان با این دو صفت تعریف خواهند شد. از این دیدگاه انسان واقعیت مطلقی است که در این جهان مادی قابل تعریف و توصیف است.
اگر انسان را واقعیت مطلق عالم بشریت بنامیم، خداوند و ذات عبودیت حقیقت مطلق خواهد بود. انسان جلوه ای از ذات مقدس الهی است که می تواند با سیرو سلوک از عالم ماده که محصور در زندان زمان زمینی است، به سمت عالم معنا و در نهایت به عالم غیب یا همان حقیقت مطلق حرکت نماید.
در گستره ی نگاه نگارنده به نظر می رسد که هستی یا عالم ماده حقیقتی دارد و واقعیتی. هستِ هستی با خلق زمان واقعیت می پذیرد، وخالق است که فراتر از زمان بر آن مسلط است  از این دریچه ی نظر،  واقعیت مطلق در یک هم تنیدگی پیوسته با زمان زمینی قرار دارد در صورتی که حقیقت مطلق با زمان خدایی که نگارنده آن را زمان الهی می نامد در هم تنیده است.
به برکت ماه مبارک رمضان توفیق این را داشتم که قرآن را ختم نمایم خداوند در قرآن می فرماید فاصله میان تولد و مرگ شما به اندازه یک چشم بر هم زدن می باشد در جای دیگری می فرماید ما آسمان ها و زمین را در 6 شبانه روز آفریدیم. این دو آیه (و آیات دیگری) از کلام الله مجید یکی به واقعیت مطلق عالم بشریت که محصور در زمان زمینی است اشاره دارد و دیگری به حقیقت مطلق ذات عبودیت که زمان الهی مشمول آن می شود اشاره دارد.
اعتقاد دارم که انسان در سیر وسلوک از واقعیت مطلق به حقیقت مطلق باید از حصار زمان زمینی رها شود و به زمان الهی و وارد شود. در فلسفه گفته می شود که انسان ها یا در زمان هستند (یعنی شامل زمان می شوند ) با بر زمان (یعنی حکومت می کنند بر زمان). با توجه به تئوری از واقعیت تا حقیقت ارائه شده در بالا، می توان اینگونه نتیجه گرفت که وقتی انسان در زمان است (یعنی شامل رمان می شود) واقعیت مطلق آن در حصار زمان زمینی جلوه می کند ولی اگر انسان بتواند بر زمان حکومت کند همانگونه که حضرت عیسی مسیح (ع) و امام زمان حضرت مهدی (عج) توانستند به این درجه نائل شوند، آنگاه انسان به حقیقت مطلق رسیده است که در این حرکت و سیر سلوک انسان باید سلسله مراتب را از عالم ماده به عالم معنا و عیب رعابت نماید مدل ارائه شده در زیر می تواند تا حدود زیادی تئوری ارائه شده را توضیح دهد.

haghighat-ta-vagheiat.jpg